Eerwraak wordt gezien als een barbaarse uiting van cultuur, die men hier niet tolereert en die boodschap wil men als een duidelijk signaal naar buiten brengen. Op het moment dat het woord eerwraak valt, staat men op zijn achterste poten. Er wordt veel te snel uitgegaan van eerwraak als het een allochtone dader betreft. Ik heb meegemaakt dat een aantal jongens vier maanden hebben vastgezeten, omdat men er van uitging dat het om eergerelateerd geweld ging. Uiteindelijk bleek het een ordinaire vechtpartij. Er gaat geen preventieve werking uit van het zwaarder straffen van eerwraakzaken. Voor een aantal potentiële daders zou het een afschrikkend effect kunnen hebben, maar voor een aantal mensen zou het ook een uitdaging kunnen vormen. Eerwraak is moord, maar de daders handelen vanuit een sociale druk. Dat is dus iets waar wél rekening mee gehouden zou moeten worden.

4. Wat betekent het voor de rechtspositie van de vrouw als eerwraak extra zwaar wordt berecht?

De positie van de vrouw wordt er niet beter op als de daders voor lange tijd in de gevangenis belanden. De gemeenschap zal haar toch niet opnemen. Met regressief optreden voorkom je geen eergerelateerd geweld. Je voorkomt het alleen door middel van preventief handelen, door een kentering in gedachten teweeg te brengen, door mensen voor te lichten en met ze te praten.

5. Welke andere mogelijkheden ziet u om culturele misbruiken aan te pakken?

Voorlichting en onderwijs, maar ook oprechtheid om het achterliggende probleem te erkennen. Eerwraak is een vreselijke moord, maar daarachter zit een verhaal. Het is ontzettend moeilijk om weerstand te bieden aan de sociale druk van de gemeenschap om je eer te zuiveren.

De twee proefschriften:
Multiculturaliteit en verdediging in Strafzaken, Mirjam Siesling - Universiteit Utrecht
Cultuur als verweer, Jeroen ten Voorde - Universiteit Leiden