In het onderzoek zijn 418 werkgevers geïnterviewd over diversiteits- en aannamebeleid, het functioneren van en de communicatie/samenwerking met nieuwe Nederlanders binnen de bedrijven. Met nieuwe Nederlanders worden de volgende groepen bedoeld: Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen. Het middenbedrijf omvat de bedrijven met meer dan 100 werknemers in dienst.

Opvallend feit: in het afgelopen jaar zijn meer allochtonen (van 53 naar 61%) in dienst gekomen, terwijl het aantal werkgevers dat actief streeft naar een diversiteitsbeleid is afgenomen (van 43% naar 27%). Dit terwijl het draagvlak daarvoor wel bestaat binnen het bedrijf (83%).
De werkgevers zien geen meerwaarde in het aannemen van allochtonen. De vragen ‘Door allochtonen in dienst te nemen, wordt het imago van mijn organisatie verbeterd’ en ‘Door allochtonen in dienst te nemen, boren we nieuwe klantengroepen aan’ zijn voor een groot deel negatief beantwoord: 60 en 80% respectievelijk. Dit blijkt ook uit de voorkeur van de werknemers voor autochtone werknemers in functies met veel klantencontacten en in leidinggevende posities.
De publiciteit over het moeilijk verkrijgen van stageplaatsen voor allochtone jongeren heeft overigens wel zijn vruchten afgeworpen. 43% Van de werknemers heeft een aanvraag gehad voor een stageplaats en 88% daarvan is gehonoreerd. Vrijwel alle werkgevers tonen zich tevreden over hun allochtone stagiaires.

Economisch belang

De werkloosheid onder nieuwe Nederlanders is 3x zo hoog als bij autochtonen (SCP). Maar hoewel de werkgevers het economisch belang inzien van een verhoging van de arbeidsdeelneming van allochtonen, ervaren zij dit allereerst als de verantwoordelijkheid van de allochtonen zèlf (76%). Op de tweede plaats ziet men dit als een verantwoordelijkheid voor de overheid.Toch onderkent 45% van de werkgevers dat vooroordelen van invloed zijn op de hoge werkloosheid van allochtonen. En staat 1 op de 4 geïnterviewde werknemers huiverig tegenover het aannemen van allochtonen.

De meeste werkgevers (90%) bemerken overigens na indienstneming geen verschil in functioneren tussen allochtone en autochtone werknemers. Het divers aannamebeleid leidt evenmin tot spanningen op de werkvloer (90%). Wat opmerkelijk is dat hoewel Marokkaanse Nederlanders slecht scoren op de voorkeursindex bij werknemers, zij uiteindelijk toch op de eerste plek staan met 57% op de index van aangenomen nieuwe werknemers. Hoewel werkgevers het feitelijk niet als hun taak zien om de werkloosheid op te lossen onder allochtonen, lijkt de krappe arbeidsmarkt de werkgevers hierbij onbedoeld een duwtje in de goede richting te geven.

 

meer Arbeidsmarkt »

Bron: Wereldjournalisten