"De column is deels satire, ik steek de draak met de islam en moslims. Maar er zit wel ernst achter. Ik ben echt geschrokken van de aanval op Ehsan Jami. Hij is een beetje een opportunist, maar ze moeten wel met hun tengels van hem afblijven. Ik ben echt geschokt dat die jongens die dit op hun geweten hebben geen idee hebben wat ze aanrichten. Hetzelfde geldt voor Wilders. Hij is parlementariër, maar hij lijkt ook niet te beseffen wat hij aanricht. Er zijn mensen die zeggen dat hij de weg kwijt is omdat hij zo geïsoleerd is. Anderen zeggen dat hij simpelweg olie op het vuur wil gooien. Ik weet het niet zo goed, want ik ken zijn motieven niet. Maar hij is niet dom. Dus is het rancune, is het opportunisme? Maar mijn echte woede richt zich vooral op die jongens die Ehsan Jami mishandelden. Als je boos bent kun je publiceren, je kunt zélf een comité oprichten. Ook daarom heb ik deze column geschreven. Ik heb zelf vaak in interviews gezegd dat ik niet-gelovig ben. Nooit problemen gehad. Daarom ben ik benieuwd naar het mechanisme: hoe kan het dat je zó gehaat wordt. Loop je als ongelovige altijd gevaar, of moet je echt ver gaan. Dát heb ik willen onderzoeken."

Dus noem je de profeet Mohammed een ‘grotere pedofiel dan Karl Noten’.

"Ha! Kijk, het is natuurlijk een verschrikkelijk vergezochte vergelijking. Die Karl Noten is sowieso volstrekt lachwekkend. Maar ik vraag me wel af hoe gevoelig zo’n vergelijking ligt. Ik heb natuurlijk ook een andere rol. Ik ben niet gelieerd aan een politieke partij, ik heb geen mentor als Afshin Ellian. Ik vraag me af of een onafhankelijke geest ook zoveel ophef veroorzaakt, of dat het dan compleet genegeerd wordt. Als je in het kringetje van Afshin Ellian en Ayaan Hirsi Ali zit kun je in de ogen van fundamentalisten natuurlijk sowieso niets goed doen. Maar hoe reageren ze op mij? Daar ben ik benieuwd naar."

"Geen één. Ik heb wel veel bezorgde mailtjes van familie en vrienden gekregen. Het is natuurlijk ook gewoon een beetje baldadigheid wat ik op mijn weblog doe. Ooit is een interview met mij doorgeplaatst op een Berbersite omdat ik wat kritische dingen over Berbers had gezegd. Daar ontstond een hele discussie over, totdat ik me in die discussie mengde. Toen was het meteen stil. Ik heb niet het idee dat me iets overkomt. Ik ben één van hen, en dat weten ze. Ik, en vrienden van me die ook niet gelovig zijn, hebben nooit ergens last van. Ook moslimvrienden hebben me nooit een haar gekrenkt."

"Ik ben eigenlijk nooit gelovig geweest. Op mijn twaalfde las ik een boekje waarin de openbaringen aan de profeet Mohammed werden omschreven als epileptische aanvallen. Ik heb zelf iemand in de familie die lijdt aan epilepsie, dus toen wist ik het wel. Natuurlijk vinden mijn ouders het niet leuk dat ik niet geloof, maar ze maken er geen probleem van. Het wekt geen agressie op. Het blijft wel een punt van discussie. Mijn moeder hoopt nog steeds dat ik ga bidden."

Als je anti-islam-column geen bedreigingen oplevert, is Geert Wilders je volgende slachtoffer schrijf je op je weblog. En dat onder het mom: “Misschien dat extreem-rechts wel zin heeft me te bedreigen en in elkaar te slaan.’’

Ik heb daar nu even geen zin in. Eerst dit even afwachten. Maar door die column over Wilders aan te kondigen heb ik natuurlijk iets aan de kaak willen stellen: mijn verbazing over de agressie die politiek-correct denken tegenwoordig oplevert. Kijk maar naar wat minister Vogelaar allemaal over haar heen heeft gekregen. Ze kreeg meteen alle rechts-extremisten over zich heen –want zo noem ik ze. Tegenwoordig ben je politiek-correct als je spreekt zoals de fundamentalist Wilders. Want dat is hij: een fundamentalist."