Binnenkort gaat de jaarlijkse vastenmaand van start (op de 13e of 14e september). Van zonsopgang tot het ondergaan van het lichtgevende hemellichaam niet eten, drinken, neuken en wat daar allemaal bij komt kijken. Ook is het ten strengste verboden de morele wet te overtreden; tieren, liegen, roddelen, arrogant zijn en dergelijke. Vanzelfsprekend is de morele wet altijd van kracht, maar in deze heilige maand moet je nog meer je best doen om de regels in acht te nemen.

Verleidingen

De enige reden waarom men vast is omdat god het van ons vraagt, maar het verbieden van iemands dagelijkse routine, drijft de mens tot waanzin. Deze contradictie van enerzijds een metafysische kracht die iets van ons vraagt en anderzijds het menselijke vat vol tegenstrijdigheden die de opdracht probeert te verwezenlijken, maakt de ramadanmaand tot een bizarre maand. Wie niet zonder al te veel kleerscheuren de zware dagen wil doorkomen, doet er goed aan het leven op een laag pitje te zetten en het spirituele kanaal open te zetten. Neem wat vakantie dagen op en ga op in je mijmeringen.
Maar dan nog gaat het vaak mis. Iedereen (op een paar na) is niet in staat om het leven van de ramadan te leven. De verleidingen liggen overal op de loer, een mooie heupwiegende kont levert geen sobere fantasieën op, iemand die je de weg afsnijdt doet de bloeddruk stijgen met alle gevolgen van dien en niet eten en drinken doet de drang naar dranken en spijzen nog alleen maar meer groeien.

Terrasje pakken

Maar dit zijn individuele grieven waar de buitenwereld weinig last van heeft. Problematisch zijn de mensen die hun persoonlijke ergernissen en woede die uit de ramadan voortvloeien botvieren op personen die niet vasten.
Vorig jaar zat ik tijdens de ramadan ’s avonds met een vriend (ex-moslim in woord en daad) op een terrasje. Een groepje jongens liep langs en ze zagen dat mijn gezelschap een biertje aan het drinken was. Ze liepen door. Even later kwamen ze opnieuw voorbij en we vingen woorden op als alcohol, hond, ramadan en tfoe. Voor we het wisten passeerden het clubje nogmaals ons tafeltje en wij werden met boze en vieze blikken aangekeken. Ik voelde mij niet meer op mijn gemak en stelde voor om naar binnen te gaan. En ja hoor, daar waren ze weer. Nu keken ze door het raam van het café naar binnen en een van de jongens wees dreigend met zijn wijsvinger naar mijn vriend. Hij leek daarmee te willen zeggen, “We pakken je”. Vriend was inmiddels met zijn volgende biertje bezig. Gelukkig taaiden ze op een gegeven moment af.

Een andere vriend is schoonmaker, hij heeft veel islamitische collega’s. Hij eet tijdens de vastenmaand zijn sandwiches en drinkt zijn koffie op het toilet, omdat hij bang is dat zijn vakgenoten hem het leven zuur zullen maken op de werkvloer. Een familielid at ooit in de religieuze maand in de schoolkantine tijdens de pauze een broodje. Zijn mentor (zelf islamitisch) vond het nodig om zijn daad te verraden aan het thuisfront. Het lijkt alsof er een principe op wordt nagehouden van, ik wel vasten en jij niet, dat pik ik niet. Iedereen mag van mij ramadannen, maar bespaar de wereld je frustraties die de onthoudingen met zich meebrengen. Reageer deze niet af op mensen waarvan je vindt dat ze de plicht hebben om mee te vasten, want dat recht heeft niemand.

Voor de rest, een fijne ramadan.

_{Tfoe is een afkeurend woord in het Berbers. Het is spugen op iets zonder spuug en wordt als heel beledigend ervaren.}