Beatrice komt uit een land waar huiselijk geweld een taboe is. Zij heeft in Nederland veiligheid gevonden, vrienden, hulp en trots.
Die trots zie je terug in haar hang naar mooi schoeisel.

Dit is één van de verhalen waarmee fotografe Mona van den Berg aandacht vraagt voor de problematiek van vrouwen en kinderen zonder veilig thuis. Ze wonen vaak in opvangtehuizen omdat ze geen woonruimte hebben en buiten de boot vallen als het gaat om voorzieningen. De vrouwen zijn hun land ontvlucht vanwege oorlog of een onderdrukkend regime in de hoop elders een beter bestaan op te bouwen. Of ze zijn door toedoen van een mensensmokkelaar in Nederland in de prostitutie terechtgekomen.

Zwervend bestaan

Veel gevluchte vrouwen zijn uitgeprocedeerd en hebben met hun kinderen een jaar of langer in detentie gezeten, voor velen een traumatische ervaring. Zodra de vreemdelingenbewaring wordt opgeheven leiden ze vaak een zwervend bestaan op straat omdat het land van herkomst niet wil meewerken aan hun terugkeer of omdat de situatie er te onveilig is. De vrouwen die onder de Generaal Pardonregeling vallen zullen nog geruime tijd in barre omstandigheden moeten doorbrengen omdat de uitvoering van de regeling pas is begonnen. Het kan nog tot eind 2009 duren voordat er huisvesting en werk of een uitkering voor hen en hun kinderen is geregeld.

Opening tentoonstelling

De fotografe volgde gedurende één jaar vrouwen en kinderen die onder andere in Huize Agnes en het Fanga Musow huis in Utrecht verblijven. De vrouwen zijn onherkenbaar en de foto’s laten een alledaags tafereel zien. Mevrouw Vos, fractievoorzitter van GroenLInks in Utrecht, opent zondag 28 oktober om 12.30 uur de expositie bij RASA.

 
Foto: Mona van den Berg