De journalistieke loopbaan van Lena Sangin is in grote mate gekenmerkt door drie dingen – televisie, literatuur en kinderen. In haar geboorteland, Azerbeidzjan, presenteerde ze haar eigen talkshow, een soort Azerbeidzjaanse 'Praatjesmakers', waar ze met kinderen over verschillende thema’s sprak. Lena deed ook projecten over kinderrechten in opdracht van Unicef en Oxfam.

Sinds december 2000 woont Sangin in Nederland. Ze werkt voor een productiehuis in Rotterdam en schrijft ook voor Wereldjournalisten.nl. Haar liefde voor literatuur is niet minder geworden. Zij werkt aan de eerste vertaling van een boek van Annie M.G. Schmidt naar het Azerbeidzjaans. Dat zal, naar haar weten, de eerste vertaling van een Nederlands boek in haar geboorteland zijn.

Waar komt je liefde voor literatuur vandaan?
"Mijn vader had een grote boekencollectie met meer dan 3000 boeken. Dat was mijn eerste speelgoed. Later toen ik 16 was, deed ik mijn entree in de mediawereld door een rubriek over kinderliteratuur in een Azerbeidzjaans tv-programma te presenteren. Als kind las ik graag boeken van Dickens, Dumas, Twain, Saint-Exupéry…"

Hoe goed ken je de Nederlandse literatuur?
"Vroeger wist ik bijna niets van de Nederlandse literatuur. Maar sinds ik in Nederland woon, heb ik me bewust daarin verdiept. Ik heb grote bewondering voor Multatuli die ik eerlijk gezegd nog steeds moeilijk lees. En ik ben dol op Hella Haasse. Van alle moderne Nederlandse schrijvers hebben haar boeken de grootste indruk op mij gemaakt."

Hoe kwam je in contact met het werk van Annie M.G. Schmidt?
"Voor het productiehuis waar ik werk, deed ik een paar jaar geleden een onderzoek over volksliteratuur. Toen heb ik talloze sprookjes gelezen. Tijdens de research kwam ik bij de sprookjes van Annie M.G. Schmidt terecht. Ik werd op het eerste gezicht verliefd op haar mooie, eenvoudige stijl. Het deed me denken aan de boeken van Saint-Exupéry – de kinderboeken die volwassenen kunnen lezen.
Later, aangemoedigd door een Koerdische schrijver, heb ik contact opgenomen met het Nederlands Vertaalcentrum en aangeboden om een boek van Annie M.G. Schmidt te vertalen. De keus is gevallen op het boek ‘Minoes’."

Hoe ver ben je met de vertaling?
"De vertaling is bijna klaar. Het ging wat trager omdat ik geen Azerbeidzjaans toetsenbord had. Ik moet het nog redigeren, maar de eerste 15 pagina’s stuur ik in de komende dagen naar het Vertaalcentrum voor de beoordeling. Zelfs als mijn vertaling geen ondersteuning van het Vertaalcentrum krijgt, wil ik mijn werk aan het opus van Annie M.G. Schmidt voortzetten. Ik zou heel graag haar boeken aan de Azerbeidzjaanse kinderen willen voorstellen. Een beter cadeau voor hen zou ik niet kunnen bedenken."