1. Wat beweegt u om helemaal vanuit Bonaire hierheen te komen om de Vierdaagse te lopen?

Ik hou van lopen! Dit is de derde keer dat ik meedoe. Het is verslavend. Eigenlijk lijkt het op een virus. Als je aangestoken bent, blijf je het doen.

2. Hoe heeft u zich voorbereid?

Sinds januari heb ik bijna elke zaterdag zo'n 30 km gelopen in het Nationaal Park Washington Slagbaai op Bonaire. Dat ging mij goed af. Ik heb me alleen niet kunnen voorbereiden op regen. Ik hoop dat we het droog houden in Nijmegen, want regen vind ik helemaal niets!

3. Hoe gaat het tot nu toe (tweede dag)?

Prima. De eerste dag moest ik alleen wel erg wennen aan het lopen op die geasfalteerde wegen. Op Bonaire liep ik op onverharde wegen. Dat is wel zwaarder, maar het loopt prettiger. Op asfalt krijg je zo'n schok door je been en hele lijf. Nu ben ik eraan gewend. De sfeer is ook goed. Je maakt eens een praatje hier en daar, bijvoorbeeld met de Antilliaanse douaneambtenaren die al jaren meelopen. Er zijn best veel mensen uit de Antillen die meelopen.

4. Doet u nog mee aan de festiviteiten eromheen?

Jazeker. De Vierdaagse is veel meer dan elke dag 40 km lopen. Alles eromheen is wat het leuk maakt. Aan het eind van de dag gaan we feesten. Voor Antilliaanse radiozenders maak ik reportages en voor De Extra schrijf ik elke dag artikelen. Zo blijft het thuisfront op de hoogte van de indrukken en ervaringen van de Antilianen die meelopen.

5. Volgend jaar weer?

Natuurlijk! Zoals ik al zei: het is verslavend. Je zou het zelf eens een keertje moeten doen!