Maandag 28 januari 2008 | Seda Önce | Reacties: 5
Önce werd het afgelopen jaar 65 in december. Hij kwam in 1969 op 26-jarige leeftijd vanuit Turkije naar Nederland, een leeftijd waarop je doorgaans niet met je pensioen bezig bent. Önce:”Je oudedagsvoorziening regelen was nou niet echt onze eerste zorg. Maar daarnaast was het helemaal niet de bedoeling dat wij tot onze 65e in Nederland zouden verblijven. En zo dachten ook de Nederlandse overheid en bedrijven. Een eventueel pensioentekort was iets waar niemand aan dacht. Niet voor niets werden we ‘gastarbeiders’ genoemd. Maar ook vanuit ons vaderland is toen niets voor ons geregeld. Landen als Italië, Griekenland en Spanje bijvoorbeeld, hebben toen wel akkoorden over het pensioen van hun landgenoten gesloten met de gastlanden. Het Nederlandse beleid is lange tijd op onze terugkeer gericht geweest. Pas de laatste tien jaar is het besef gekomen dat van terugkeer geen sprake meer is.”
Doordat allochtone ouderen op latere leeftijd naar Nederland zijn gekomen,hebben zij nu te maken met een tekort van gemiddeld twintig procent op hun AOW. Behalve financiële gevolgen brengt het AOW-gat ook andere kopzorgen voor deze ouderen met zich mee. Doordat men bij verschillende loketten moet aankloppen voor een aanvulling op het inkomen tot het sociale minimum, gebeurt het dat een 65-plusser aan de regels van de Wet werk en bijstand moet voldoen c.q. beschikbaar zijn voor werk en niet langer dan dertien weken op vakantie. “De financiële gevolgen die ik ondervind, zijn overzichtelijk, maar in mijn omgeving zie ik veel ouderen die de dupe van dit beleid worden. Zij ontvangen bijvoorbeeld een aanvulling van de bijstand, die als eis stelt dat zij beschikbaar moeten zijn voor een betaalde baan. Dat is toch niet reëel?”, reageert Önce.
Op 17 januari debatteerde de Tweede Kamer over het AOW-gat. Hierbij pleitten de linkse partijen voor een afschaffing van de sollicitatieplicht voor ouderen en voor een centraal loket waar ouderen hun AOW kunnen regelen. Staatssecretaris Aboutaleb van Sociale Zaken en Werkgelegenheid moet van de Tweede Kamer voor de zomer met een notitie komen waarin wordt bekeken of alle gemeenten het uitkeren van bijstand aan deze ouderen kunnen overhevelen naar de Sociale Verzekeringsbank. 65-plussers zouden dan geen beroep meer hoeven te doen op de bijstand.
Tuncer Önce is de vader van Wereldjournaliste Seda Önce.
Hugo, de 2% opbouw methode bestaat al vanaf 1957. Dat had je dus gewoon kunnen uitzoeken bij je vertrek. Bovendien, betaalde jij sociale premies in die tijd waarin je in het buitenland verbleef? Nee toch? Als je een rekensom maakt, dan zul je zien dat de besparing die je daardoor had (wel even oprenten) groter is dan je nu contant gemaakte AOW-tekort. Feitelijk heb je dus niets om over te klagen.
Nee, beste Jeroentje, dit kon ik niet hebben geweten. Helderziendheid heb ik niet. 12.000 km verwijderd van Nederland en toen 21 jaar oud kon je dit niet weten. Toen was er toen nog geen sprake van omtrent het verlies van 2% per jaar.
Hugo, ‘niemand heeft mij wat verteld’. Dit typeert wat ik bedoel in mijn eerder reactie over de zielige (en ietswat zeurderige) opstelling van veel mensen. EIGEN verantwoordelijkheid nemen voor je financiele toekomst, daar gaat het om. Maar daarvoor is het nu te laat nietwaar? Overigens, die 2% opbouw per jaar is al van toepassing sinds de invoering van de AOW, en ja, dat had je kunnen weten.
Wel beste Jeroentje, niemand heeft mij verteld dat er iets vervelens gaat gebeuren met de AOW als je voor een lange tijdperk het land uit gaat. Toen dachten we dat de AOW een recht was die niet onderhevig zou zijn over het aantal jaren verblijf in Nederland. Ook niets gehoord via de Nederlandse ambassades in het buitenland. De korting van 2 % per jaar is stiekem achter achter ons ruggen geregeld.
Waar ter wereld je ook bent, als je geld verdient moet je daarvan altijd een bedrag opzij zetten voor je oudedag. Met name als je naar het buitenland gaat omdat je daar meer geld kunt verdienen dan je thuisland. Het feit dat je nog maar 26 bent, of dat je denkt dat je tijdelijk in het buitenland verblijft doet daar niets aan af. Niet achteraf zeuren van ik wist het niet, ik ben zielig...etc.