Het begin van Ramadan 2009 staat voor de deur.  Allah mag weten wanneer dat mag zijn. Ieder jaar is het weer een ware familiespektakel wanneer we al zappend langs de Arabische tv-zenders wachten tot ergens bekend wordt gemaakt dat de dag erop de 9de Islamitische kalendermaand begint. Zelfs de grauwe satellietschotels zijn op die avond naar het Oosten gericht. Ondanks dat wetenschappers de eerste maansikkel bijna tot op de minuut kunnen berekenen, wordt de waarneming van de nieuwe maan nog vaak met het blote oog gedaan. Het blijft een tweestrijd, waardoor je je bijna in een spannende actiefilm waant waarin het climaxmoment nadert waarop wordt onthuld wie de bad guys en de good guys zijn. 

Beproefing
In mijn rechterooghoek wappert de gebedstijdenkalender, die door de wind uit het raam van mijn knusse zolderkamer de aandacht trekt. Ik laat mijn vinger glijden over het blaadje en stop bij de 22ste. De zonsondergang is om negen uur 's avonds beweert het blaadje. Ik knipper met mijn ogen en kijk nog eens: dat worden lange zomers dagen.
De huidige generatie moslimjongeren viert de Ramadan (want ja, er wordt wel degelijk iets gevierd!) voor het eerst in de maand augustus. Elk jaar schuift de op de maanstand gebaseerde islamitische kalender ruim anderhalve week naar voren. De volgende jaren worden de poldermoslims beproefd.
Goed nieuws voor het hoogbejaarde Ivo-Niehe publiek overigens: de komende 29 dagen (of 30, maar dat merkt u vanzelf wel) is uw buurt gangbaar voor rollatortochten zonder dat u uw 112-pieper paraat hoeft te hebben.
 
Een schaap over de dam
Het komt er dus uiteindelijk toch op neer dat de start van de Ramadan in handen ligt van de eerste persoon die de maansikkel ziet. In dat geval geldt: als er een schaap over de dam is dan moet de rest ook volgen; wereldwijd. Elk jaar slagen verscheidene naties erin deze regel aan hun slipper te lappen. Koppigheid, halsstarrigheid, eer; who knows. Dit kan soms resulteren dat landen en/of bevolkingsgroepen verspreid over drie dagen aan de Ramadan beginnen. In Nederland hebben we daar relatief meer last van vanwege de etnische diversiteit van de moslimgemeenschap.

Niets aan het handje
Thuis is er verder niets aan het handje. Geen paniek dus. De Ramadan is eigenlijk een ingesleten religieuze (en dus geen culturele) traditie met een gelijke adrenalinewaarde als naar het werk gaan. 
Voor mij verder geen specifieke voorbereidingen, behalve enkele mentale. Mams heeft degelijk wat voorbereid. De honingzoete Marokkaanse chebakia-koekjes staan in lange rijen te wachten om met de Marokkaanse harira-soep te worden gegeten bij het verbreken van het vasten. Een ding staat vast: ik sta vooraan die rij! 

_{Rafih Berkane schrijft gedurende de Ramadanperiode voor Wereldjournalisten.nl columns over het wel en wee tijdens de Ramadan. Berkane studeert Computer Science Education aan de Technische Universiteit Eindhoven.}