Het recent opgerichte Landelijk Platform Nieuwe Moslims (LPNM) organiseerde gisterenavond voor het eerst een iftar voor nieuwe moslims. De avond vond plaats in de Poldermoskee in Amsterdam-West. Nordin Steenvoorde van LPNM organiseerde de bijeenkomst en tot zijn vreugde meldden zich meer nieuwe moslims aan dan verwacht. LPNM wil de nieuwe moslim steunen in hun gekozen weg want de omgeving blijkt niet altijd even begripvol voor hun keuze.

Blij sinds zijn bekering
De moeder van Steenvoorde, die de iftar bijwoonde, was aanvankelijk ook verbaasd toen haar zoon vertelde zich tot de islam bekeerd te hebben. Wat zoek je erin, vroeg ze haar zoon. 'Maar hij is heel blij sinds zijn bekering. Hij is met veel warmte opgenomen in de gemeenschap vertelt hij.'
Anouar ofwel Ivar is sinds kort moslim. Via zijn vriendin, moslima, raakte hij geïnteresseerd in de islam, maar zegt hij: 'Je kiest een geloof voor jezelf en niet voor een ander.'  Hij heeft het alleen zijn moeder verteld en wat vrienden. De rest 'komt op zijn tijd'.
Iman, met hoofddoek en in bedekte kleding, kwam tot de islam via het boeddhisme. Haar familie vond haar bekering moeilijk te begrijpen, zeker haar vader die een 'dogmatisch atheïst' is. 

Van lokale dorpsgek tot staatsgevaarlijk individu
Jan Beerenhout, uitgenodigde en een van de meest bekende bekeerling, koos in de jaren zestig van de vorige eeuw al voor de islam. De individuele beleving van de islam trok hem aan. Er kwam geen paus, geen religieuze hiërarchie aan te pas, vertelt hij. 'Toen kwam zo'n bekering minder voor. Er werd ook anders naar je gekeken. Ik werd toen misschien gezien als de lokale dorpsgek, maar nu word je als een bedreiging gezien. Als staatsgevaarlijk individu of als potentieel vijfde colonne-lid.'
Wat hem opvalt aan de nieuwe moslims is dat zij zonder twijfel zijn. 'Ze weten het zo zeker "ik ben moslim". Na vijftig jaar weet ik nog steeds niets zeker. Ik doe mijn best om moslim te zijn. Maar misschien hebben zij die stelligheid voor zichzelf nodig om zich te wapenen tegen de buitenwereld. Voor de omgeving lijd je aan een ziekte. Daarom doet deze bijeenkomst me een beetje denken aan een lotgenotenorganisatie.' 

Is die stelligheid misschien ook een verklaring voor het feit dat onder nieuwe moslims zich relatief veel fundamentalistische moslims bevinden? Het zou kunnen, zegt Beerenhoutj.
De meeste aanwezige moslims op de avond dragen een baardje. De helft van de moslima's dragen een hoofddoek. Een aantal moslima's zijn echter nog niet zover, vertellen ze. De meeste nieuwe moslims kiezen ook een andere, een Arabische naam. Zo heeft Ivar op suggestie van zijn vriendin de naam Anouar, verlichting, gekozen.

Brugman
De avond in de Poldermoskee bestaat uit een lezing, een gebed, een iftar (breken van de vasten) en tot slot een debat. In het debat komen stellingen aan de orde als 'Door de islam vervreemd je je van je cultuur' en 'als nieuwe moslim ben je een bruggenbouwer'.  Hoewel het woord 'bruggenbouwer' sinds Tariq Ramadan een negatieve klank heeft gekregen, ziet moslima Laura zich zeker als een bruggenbouwer: 'Je kunt je opvoeding niet vergeten. Daarvoor moet je openstaan net als voor het feit dat de moslims uit andere culturen komen. Ik zit in beide culturen.' Uit de zaal roept iemand: 'Bruggenbouwer? Praten als brugman bedoel je!'.

Fanatiek of de middenweg
De nieuwe moslims verloochenen evenmin hun Nederlandse roots. Dat kan gewoon niet, want het hoort bij hun referentiekader, vinden de meesten. 'Je hebt de islam en je hebt de cultuur. En de mijne is de Nederlandse. Ik ben bijvoorbeeld direct. Dat zal niet veranderen', zegt een bekeerling. 'Ik ben trots op Nederland, maar niet op een Rita Verdonk-manier', zegt weer een ander. Een andere nieuwe moslim stelt: 'Je moet de middenweg zoeken in de maatschappij'. Beerenhout maant echter: 'Fanatieke bekeerlingen zijn geen bruggenbouwers'.

Blonde moslima's
De eerste avond van LPNM is uitgelopen. Het is 22.15uur en de moslims uit de buurt druppelen binnen om hun gebed te doen. Jonge moslims zien de blonde nieuwe moslima's zittend tegen de muur, ze proberen niet naar hen te kijken, maar ze vinden hun aanwezigheid leuk. Dat kunnen ze niet verbergen.

Outfitje gekocht
De uitsmijter van de avond komt van ene Wouter. Hij vertelt over zijn bekering: 'Ik had dus een outfitje gekocht, een jurk en een muts. Mijn vader keek mij aan toen ik in de nieuwe kleren binnenkwam. En terwijl hij de as van zijn sigaar tikt zei hij: "Ik had van alles van je verwacht, maar dat je Marokkaan zou worden, had ik toch niet kunnen denken!"'.