Een verdeeldheid die niet goed is voor de samenleving, maar ook niet voor de jongeren zelf, zegt Mohebbi. ‘Een samenleving die de jongeren geen veiligheid en ruimte biedt om zichzelf te zijn belemmert hun ontwikkeling.’ Jongeren moeten trots kunnen zijn op hun vele identiteiten. Op haar website 'Houden van de wereld' roept zij daarom jongeren, Nederlandse en Nederlandse van diverse afkomsten op, om zich actief en zelfbewust te laten zien en zich luidkeels te laten horen om tegenwicht te bieden aan het klimaat van angst, haat en negativiteit.

U bent als manager vooral bezig met veiligheidsvraagstukken. Waarom maakt u zich zo druk over de wijze waarop jongeren met elkaar omgaan?
'Omdat dat dit op meerdere manieren met veiligheid te maken heeft: ten eerste komt het niet met elkaar omgaan en elkaar niet respecteren voor een deel voort uit een – al dan niet aangepraat - gevoel van onveiligheid. Op dit moment is dat vooral duidelijk wanneer het gaat om moslimjongeren en niet-moslims, maar het speelt ook tussen andere culturen en subculturen. Ten tweede omdat het niet met elkaar omgaan, leidt tot een gevoel van onbehagen en onveiligheid bij individuele jongeren en groepen. Als de ander je negeert, niet accepteert of zelfs uitsluit dan voel je je onveilig. En ten derde omdat dat weer leidt tot een grotere onveiligheid in de samenleving: een deel van de jongeren trekt zich terug in een isolement dat ogenschijnlijk zelfgekozen is, maar in feite voortkomt uit een gevoel van afwijzing. 
Een andere groep radicaliseert en keert zich tegen de samenleving. Jongeren hebben hun Nederlanderschap en hun toekomst gemeenschappelijk. Als we dit als uitgangspunt nemen dan gaan we investeren in thuisgevoel, veiligheid, binding en insluiting. Wie wil eigenlijk in angst, haat en onveiligheid leven? Dat gunt toch geen enkele ouder zijn kind.' 

Hoe zou dat kunnen veranderen?

Is dat niet een beetje een utopische gedachte? 
'Het gaat om een houding van mensen die de afgelopen jaren sterk ingesleten is. En houdingen verander je niet makkelijk, zeker niet door beleidsmaatregelen. Ik geloof heilig in kracht en potentie die onze jongeren in zich hebben. Ik zie hoe fantastisch onze jongeren in het leven staan. Ik ben ervan overtuigd dat juist onder jongeren de wil en de mogelijkheid aanwezig is om elkaar op te zoeken, en samen te zoeken naar wat hen bindt; namelijk 'wij-Nederlanders'. In de praktijk en op kleine schaal merk ik dat het zeker werkt. Je kunt het niet afdwingen, maar je kunt het wel stimuleren. Daar heb je de jongeren zelf voor nodig. Er wordt genoeg OVER de jongeren gesproken. Ik wil MET de jongeren praten en met hen in contact komen. Vandaar mijn oproep op de website. Ik bied jongeren een podium om zich te laten zien en luidkeels te laten horen. Als jongeren zich met tienduizenden op het podium begeven dan is het tijd om ons Nederlanderschap met al zijn diversiteiten te vieren en een feestje te bouwen. 

'Ik denk overigens wel dat beleid randvoorwaarden kan scheppen waardoor mensen zich makkelijker durven te uiten en meer respect en waardering voor diversiteit kunnen krijgen Belangrijker nog: Ik denk dat we het ons niet kunnen veroorloven niets te doen. Onverschilligheid is de grootste vijand voor onze democratische samenleving. Ik hou van Nederland en ik geloof in ons gemeenschappelijk Nederlanderschap en de toekomst. Jongeren zijn nu aan het woord……Ik heb het gezegd!'