Het onderzoek werd verricht onder een groep van vijftig jongeren die in behandeling waren via het Maljuna Frato-project bij het Riagg in Rotterdam. Initiatiefnemer voor het onderzoek is de Antilliaanse kinder- en jeugdpsychiater Glenn Helberg en voorzitter van OCaN, stichting Overlegorgaan Caribische Nederlanders. '[...] Vanuit criminologische hoek wordt er van alles over deze jongeren gezegd, terwijl we meer inzicht moeten krijgen vanuit psychologische en psychiatrische hoek', zegt hij op de site van Mikado, kenniscentrum interculturele zorg.

Gedragsproblemen, niet cultuur
Uit het onderzoek blijkt dat er verschillen zijn in het delinquent gedrag tussen de groep met problemen en de groep zonder psychiatrische problemen. Migratieproblemen, de verblijfsduur in Nederland en binding met de Nederlandse samenleving bleken niet van invloed op het criminele gedrag, zo zegt Van Nieuwenhuizen op Psy., een site over geestelijke gezondheid en verslaving. Een groot deel van de onderzochte jongeren vertoonde echter wel gedragsproblemen en ernstige emotionele problemen zoals angst- en stemmingsstoornissen. En juist deze jongeren pleegden zwaardere delicten, constateert Van Nieuwenhuizen. 

Binnen de onderzochte groep is er een groep waar het slecht mee gaat, met emotionele en gedragsproblemen, en een groep met hoge zelfwaardering en minder psychische klachten. De twee groepen verschilden echter niet in mate van integratie, hoe lang ze in Nederland waren en schoolachtergrond. De eerste groep heeft veel zwaardere delicten gepleegd. Een van Van Nieuwenhuizens conclusies is dan ook dat de culturele achtergrond geen oorzaak is van het delinquent gedrag. De psycho-sociale situatie bleek veel belangrijker voor de ontsporing van deze jongeren.

Marion van San
Dit is een ander geluid over criminele Antilliaanse jongeren dan criminologe Marion van San onlangs uitte bij haar acceptatie van de leerstoel Jeugd en Gezin Antillianen aan de Universiteit Utrecht. Van San stelde in haar oratie dat de vrouwen, moeder en/of vriendin, van de criminele Antilliaan een belangrijke rol spelen in het ontsporen van de jongens. Zij zouden de ontsporing oogluikend toelaten of zelfs daaraan meewerken door hand- en spandiensten te verlenen. In haar proefschrift Stelen en Steken uit 1996 verwees ze eveneens naar Antilliaanse vrouwen als deel van het probleem met criminele Antilliaanse jongens.