Hoe heb je de prijs gewonnen?
'De prijs is  te winnen door de prestaties van leerlingen op het gebied van ambitie, kennis, inzet en "iets doen met je opleiding". Dat "iets" was bij mij het geven van workshops aan autochtone verpleegkundigen over palliatieve zorg voor mensen met een allochtone- en moslimachtergrond. 
'Mijn interesse naar palliatieve zorg  ontstond toen mijn vader een paar jaar geleden stierf. Ik zag toen een gebrek aan kennis bij verplegers die mensen met een andere achtergrond moeten verzorgen. De manier van heengaan is voor bijvoorbeeld een moslim anders dan voor een christen.’

Waarom heb je geen middelbaar onderwijs gevolgd?
‘Ik ben in België geboren maar ben naar Nederland verhuisd toen ik  22 jaar was. Op 13-jarige leeftijd ben ik van school gehaald door mijn vader. Dit was, legde mijn vader toen uit, om mijn moeder te helpen in het huishouden. Het was moeilijk om te zien dat leeftijdsgenoten naar scholen gingen, terwijl ik dat niet mocht. ’

In 1990 mocht men volgens zowel de Marokkaanse als Belgische wet trouwen op 15-jarige leeftijd. En dat overkwam El Achouch. De huwbare leeftijd is inmiddels in beide landen opgetrokken naar 18 jaar. Een jaar na haar huwelijk beviel El Achouch van een dochter.

Je hebt een turbulente jeugd gehad,  hoe kijk je terug op die periode?
‘Een half jaar nadat ik 13 werd,  ben ik uitgehuwelijkt en 2 jaar later  vond het huwelijk plaats. Ik kom uit een gezin van 15 kinderen, 12 meisjes en 3 jongens. Uithuwelijking was normaal in onze familiekringen. Mijn 7 zussen die ouder zijn, waren ook allemaal al uitgehuwelijkt, dus ik had daar niet veel over te zeggen. Pas toen ik ging scheiden op mijn 19de werd deze traditie bij onze gezin doorbroken. Er was in het begin veel weerstand binnen de familie over mijn besluit om te scheiden. Het leidde zelfs tot een breuk met de familie, desondanks voelde ik mij bevrijd en opgelucht.'Het contact met mijn familie is inmiddels een stuk verbeterd. Vanaf toen mochten mijn jongere zusjes zelf weten met wie ze trouwden van mijn vader.’

Hoe voelt het om ‘Topper’ te zijn?
‘Geweldig! Eerst werd ik uit 11 genomineerden gekozen tot 'Topper' van het Vitalis College in Breda. Ik won toen een geldprijs van € 2.500, bedoeld  voor studiedoeleinden. In september werd ik uit 8 genomineerden van 8 verschillende colleges gekozen tot 'ROC Topper' en won ik nog een keer € 2.500 euro. Met het geld betaal ik nu een deel van mijn studie. De rest van de kosten worden door mijn werkgever ''Careyn Thuiszorg Brede" betaald. Ik werk vier dagen in de week en ga een dag naar school.’

Wat zijn je toekomstplannen?
‘Ik wil me gaan specialiseren in de palliatieve zorg met het accent op mensen met een andere cultuur en religie. Het gaat voor mij daarbij ook om het creëren van wederzijds begrip en respect. Mijn toekomstdroom is ooit in aanmerking te komen voor een leidinggevende  functie. Maar ik ben nu gelukkig met mijn werk en studie en daarmee ga ik gewoon door.'

Na het winnen van haar tweede ‘Topper’'-prijs in september heeft El Achouch al weer 6 workshops gegeven.