Donderdag 26 november 2009 | Rafih Berkane
Terwijl Nederland zich masaal voorbereidt op het Sinterklaasfeest, is moslim-Nederland druk in de weer met het Offerfeest dat dit jaar op vrijdag 27 november valt. Terwijl kleine moslimkindjes zich druk maken om de surprise op de basisschool, maken diens vaders zich druk over het malse schaap wat op de kop getikt moet worden. Ze kunnen er niet omheen: het is een dure kostenpost voor diegenen die het zich kunnen veroorloven.
Krullebollen op de kinderboerderij
Er is de afgelopen jaren veel te doen geweest over de jaarlijkse massaslachting van de krullebollen van de kinderboederij. Het is zelfs zover dat instanties (Wakker Dier, PvD) in het leven worden geroepen om onder andere te protesteren tegen de in hun ogen gruwelijke misstanden in de vleesindustrie zoals onbedwelmd slachten. Opmerkelijk, want een partij die opkomt voor de belangen van de dieren zou toch juist moeten pleiten voor een verbod op slachting: want dat is namelijk moord!
Ali Baba-zwaarden
En zo is het slachten (in een donker schuurtje in de achtertuin) uit den boze
(lees verboden). Inspecteurs reizen stad en land af op zoek naar baardmannen met Ali Baba-zwaarden om hen op de bon te slingeren als blijkt dat de ingewanden in de tuin naast de sokken en de overhemden staan de drogen. Je mag op eigen terrein wel zonder rijbewijs rijden en zo je eigen dood riskeren, maar het doden van een dier op eigen terrein kan dan toch weer niet.
Het gaat nog een stukje verder. Deze week zijn in Belgie foto’s verschenen van een slachthuis waar op rituele wijze koetjes en kalfjes werden geslacht. Deze undercoveroperatie werd geportretteerd als een soort van Peter R. de Vries-rapportage. Men vond het gruwelijk en walgelijk, terwijl een slager bij wijze van spreken deze foto’s in zijn vakantiefotoalbum heeft staan.
Het deed me denken aan vroeger toen de juffvrouw uit groep 4 aan mijn klasgenote vroeg: 'Wist jij dat het vlees wat jij eet van een dood varken komt?' Het meisje heeft een hele week geen vlees meer gegeten. Maar toen ze de logica ervan in zag, staakte ze haar vleesdieet.
Partij voor de Mieren
Terwijl arbeidsinspecteurs razend worden als de stoelleuning 4 graden te scheef te staat, vergeten zij dat de mens prima in staat is om op een niet verstelbare houten jaren 60 stoel te zitten. Ze zeggen dat de maatschappij verhardt, terwijl deze juist verzacht. We worden allemaal softies. Straks komt er een Partij voor de Mieren die pleit voor miervriendelijke schoenen en
mierenopvangcentra. Deze trend vertaalt zich in wet- en regelgeving. Dit kan dus direct van invloed zijn op bijvoorbeeld het Offerfeest.
Nu staat men nog toe dat schapen onbedwelmd geslacht worden (uitzondering op religieuze gronden), maar wie weet voor hoe lang nog? Als men zicht echt bekommert om onnodig leed dan moet men de import van alle Sinterklaas-chocoladeproducten stopzetten, want geen enkele chocoladefabrikant kan garanderen dat er geen kinderarbeid aan te pas zijn gekomen. En wat telt nu zwaarder: het leven van een kind of dat van een dier?