Dinsdag 08 december 2009 | Redactie Wereldjournalisten
Voor de 24-jarige aanvaller is de loting extra bijzonder, zo is te lezen op www.theroadto2010.nl. Vier jaar geleden was hij één van de meest besproken mensen in Nederland toen Marco van Basten hem mee wilde nemen naar het WK in Duitsland. Omdat toenmalig minister Rita Verdonk een versnelde naturalisatie tot Nederlander weigerde, werd het uiteindelijk helemaal geen WK voor Kalou. Hij vertrok van Feyenoord naar Chelsea en speelt inmiddels in de oranje kleuren van de Ivoorkust.
Voetbal is oorlog?
In een interview op theroadto2010.nl vertelt hij over de betekenis van het WK in Zuid-Afrika voor hem en het Afrikaanse continent. Afrika heeft meer dan alleen ellende te bieden, namelijk ook vrolijkheid en gastvrijheid. Kalou hoopt dat door de komst van bezoekers uit heel de wereld, het beeld over Afrika genuanceerder wordt.
Voetbal is oorlog, is de uitdrukking, maar dat geldt niet per se in Afrika. Voetbal blijkt in door oorloggeplaagde gebieden in Afrika letterlijk vrede te kunnen brengen, zegt Kalou. Afrikaanse voetballers kunnen daar zelfs een doorslaggevende rol in spelen. HIj noemt als voorbeeld George Weah (zie foto) uit Liberia. 'Hij is hét grote voorbeeld van alle Afrikaanse voetballers. Weah was de eerste Afrikaan die in 1995 tot beste voetballer van de wereld werd uitverkozen. Daarnaast bracht Weah ook iets goed voor zijn land. Hij voetbalde in een periode dat er burgeroorlog was in Liberia. Dankzij de inspanningen van Weah kwam er telkens weer een wapenstilstand en uiteindelijk vrede.'
Didier Drogba
Ook de Ivoorkust heeft zijn eigen wereldberoemde voetballende vredestichter: Didier Drogba. In de Ivoorkust was het onrustig, 2 jaar geleden en Didier Drogba sprak zich uit, met grote gevolgen aldus Kalou. '... in ons land was namelijk een paar jaar geleden een burgeroorlog uitgebroken tussen het noorden en het zuiden. Mijn ploeggenoot Didier Drogba heeft tijdens de kwalificatiereeks voor het WK in Duitsland een emotionele oproep voor de vrede in het land gedaan. De laatste kwalificatiewedstrijd heeft het team zelfs in het noorden van het land gespeeld, in een gebied dat in handen was van de rebellen. Deze wedstrijd is de basis geweest voor de vrede in het land.'