Bij de vaststelling van de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen afgelopen weken zorgden met name allochtone (PvdA-) raadsleden in Amsterdam en Rotterdam voor verassende resultaten. Kandidatenlijsten werden op hun kop gezet mede door de grote opkomst van allochtone partijleden. 
FORUM, instituut voor multiculturele ontwikkeling, deed met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen onderzoek naar de beleving van allochtone raadsleden van hun functie. 338 (deel)raadsleden werden aangeschreven, daarvan reageerden circa 100. De gemiddelde leeftijd van de respondenten is 44 jaar. Er hebben 68 mannen en 29 vrouwen deelgenomen. De man/vrouw verhouding is representatief voor allochtone gemeenteraadsleden in Nederland. 
De meeste allochtone raadsleden behoren tot de PvdA, dan volgen GroenLinks, CDA en Lokale partijen als favoriete partijen. Qua etnische achtergrond is de top 3: Turks, Marokkaans en Surinaams.

Voorkeursstemmen
Hoe belangrijk de gang van nieuwe Nederlanders naar de stembus is voor allochtone raadsleden, blijkt wel uit het feit dat de helft van de respondenten bij de vorige verkiezingen met voorkeursstemmen in de gemeenteraad is gekomen. 
Eerder onderzoek van FORUM en Motivaction toont aan dat etniciteit een belangrijke rol speelt voor de meeste kiezers: maar 28% geeft aan dat etnische achtergrond niet van belang is. De allochtone raadslid voelt die druk, zo blijkt uit Ervaringen van allochtone raadsleden, het onderzoek eerder dit jaar gedaan door het het Instituut voor Politiek en Partij (IPP).  66% is het eens met de stelling dat hun achterban verwacht dat zij hun belangen vertegenwoordigen; 34% wil echter niet gezien worden als vertegenwoordiger van zijn achterban. Maar uit onderzoek van het IPP blijkt ook dat met name Turkse en Marokkaanse kandidaten actief campagne hebben gevoerd onder hun achterban voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006.

Landelijke partij
Opvallend cijfer in het FORUM-onderzoek is dat 83% van de raadsleden spanningen ervaart met de landelijke partijlijn, dualisme, de fractiediscipline en/of de achterban (25%). 
Humphrey Koeiman is een voorbeeld van een teleurgestelde GroenLinkser. Hij was in Rotterdam als raadslid voor GroenLinks actief, maar stapte uit onvrede met het GroenLinks-beleid over naar het CDA, waar hij op een onverkiesbare plek terecht kwam overigens. Koeiman zette zich in om drugsoverlast en huisjesmelkers in de Tarwewijk tegen te gaan. Koeiman was in deze buurt ook actief in voor de Antilliaanse gemeenschap. 'We zagen wel ministers en parlementsleden van andere partijen komen, maar géén GroenLinks! Pas toen de problematiek weer oud nieuws was, liet GroenLinks haar gezicht in de wijk zien.'

Ambities
Tweederde van de respondenten heeft de ambitie om door te groeien naar een andere politieke functie. En 50% denkt ook dat dit zal lukken. Een ruime meerderheid van de raadsleden had aan het begin van hun raadsperiode wel meer behoefte aan ondersteuning.
De helft van de raadsleden komt terug op de kandidatenlijst en 21% staat op een verkiesbare plaats.  
Wanneer raadsleden stoppen dan is dat voornamelijk om niet-politieke redenen. Uit het IPP-onderzoek van dit voorjaar, kunnen een aantal mogelijke redenen gedestilleerd worden. Zo hebben allochtone raadsleden vaker dan hun autochtone collega's nog andere banen, maar hebben ze net als hun autochtone collega's moeite met de vele vergaderingen en de vele stukken die gelezen moeten worden.  Raadsleden hebben verder moeite met de langzame concrete vertaling van beleid. Bovendien vinden vooral mannelijke allochtone raadsleden het moeilijk om hun raadswerk te combineren met het gezin. Tot slot zegt de helft van de allochtone raadsleden dat hun werk bemoeilijkt is door de verharde houding jegens migranten. Het zijn oorzaken waardoor raadsleden vaak na 4 jaar met het raadswerk stoppen.