Op 1 augustus 2008 werd Enait beëdigd als advocaat bij de rechtbank in Rotterdam, nog geen 5 dagen later kwam hij in aanvaring met de Algemeen Deken van de Orde van advocaten omdat hij niet wenste op te staan voor de rechter vanwege zijn godsdienst. Zelfs voor de profeet Mohammed werd niet opgestaan valt in een Koranregel te lezen en ook zijn vader, een orthodoxe moslim, stond niet op voor schriftgeleerden. En hij kwam in aanvaring met de Deken omdat hij een hoofddeksel droeg dat niet zou voldoen aan de geldende voorschriften. Verder zou hij zich op denigrerende toon hebben uitgelaten over een vonnis, iets wat een behoorlijke advocaat niet betaamt. Het ging hierbij om uitlatingen gedaan over een privé rechtzaak in de tv-programma’s van NOVA en Knevel & Van den Brink respectievelijk op 21 en 26 augustus. De Raad van Discipline in Den Haag berispte hem op deze 3 punten, maar het Hof van Discipline verwierp op 11 december de uitspraak op alle 3 de punten.

Gewoontes veranderen
Het Hof, onder voorzitterschap van W. den Hartog Jager, oordeelt dat het gebruik van het opstaan voor rechterlijke colleges bij het binnenkomen en verlaten van de rechtszaal berust op gewoonterecht. Maar gewoonterecht impliceert ook, aldus het Hof, dat dit door maatschappelijke ontwikkelingen in de Nederlandse samenleving verandert. De gebruiken in andere islamitische landen, waar wel voor rechters wordt opgestaan, zijn in dit verband niet van belang. 
In de praktijk in Nederland blijkt dat de opstaanregel niet zo strikt wordt nageleefd en ook dat het gebruik daarvan minder wordt omdat de rechters meestal al zitten wanneer de partijen de rechtszaal binnenkomen. Bovendien vinden rechters het opstaan bij hun aankomst of vertrek zelf steeds minder belangrijk. Het gaat daarom om een regel die niet meer strikt nageleefd wordt, zo zegt het Hof, en het niet opstaan kan dan ook niet als onbetamelijk gezien worden. Het Hof overweegt verder dat Enait met zijn weigering niet de intentie had de instituties van de rechtstaat niet te respecteren. 

Respect en tolerantie
En stelt het Hof verder, Nederland verandert onder invloed van culturen en godsdienstbeleving. Die culturele en godsdienstige opvattingen en uitingen dienen te worden gerespecteerd en getolereerd, juist in de rechtszaal. Een respectvolle behandeling van elkaars opvattingen en de wijze waarop die worden geuit gelden als een kenmerk van behoorlijke rechtspleging. Dit respect gaat heel ver, blijkt uit de uitspraak van het Hof. Het  geldt niet alleen  wanneer er sprake is van een authentieke geloofsovertuiging en 'een daarmee gepaard gaande consequent uitgevoerde uiting’, maar geldt ook als die uiting samenhangt met een niet erkende godsdienst. 
Er is pas sprake van onbetamelijkheid, aldus het Hof, als de intentie is om disrespect of minachting te tonen danwel  een behoorlijke rechtsgang te belemmeren en dat is niet het geval bij Enait. Ook het aangebrachte argument dat door het gedrag van Enait zijn cliënt is benadeeld, is niet opportuun omdat een professionele rechter de weigering van de advocaat om op te staan de cliënt niet zal aanrekenen.

De islamitische muts
Voor het hoofddeksel verwees de protesterende Deken naar artikel 11 van het Kostuum- en titulatuurbesluit rechterlijke organisatie waarin over een baret gesproken wordt. Het Hof haalt artikel 14 van de Advocatenwet aan, waarin staat dat met ‘gedekten hoofde’ gepleit kan worden. Het Hof stelt dat een baret  in de rechtspraktijk bijna niet meer wordt gebruikt. Het gaat hier wederom om een gedragsregel die niet dwingend van aard is, maar aan verandering onderhevig  is. 
Het Hof vindt dat door het gebruik van het hoofddeksel  evenmin sprake is van onbetamelijkheid omdat er geen intentie is van disrespect of minachting tonen of het belemmeren van de rechtsgang.  Het dragen door Enait van zijn islamitische muts - en hetzelfde zal gelden voor bijvoorbeeld het hoofddoekje en de tulband - ligt geworteld in zijn geloofsovertuiging en wordt naar huidig Nederlandse maatschappelijke opvattingen aangemerkt als aanvaardbare kleding met een religieuze achtergrond: ‘Dit wordt niet anders bij het dragen van zo’n hoofddeksel door een advocaat in de rechtszaal.’

Onbetamelijke uitspraken
Enait had ook een berisping aan zijn broek vanwege uitspraken die hij had gedaan in tv-programma’s over een rechtszaak waar hijzelf als privé-persoon bij was betrokken.  Zo zei Enait in het programma Knevel & Van den Brink  over een rechtelijk vonnis dat het een ‘judicium rusticorum’ was,  vertaald als ‘een boerenvonnis’ door de Deken. Over de rechter zei Enait dat deze ‘… waarschijnlijk uit een of ander boerengat is gekropen …’ en dat het vonnis ‘… typisch voor een witte rechter’ is en ‘… dat zo’n rechterlijke beslissing op een ideologische basis is gemaakt, namelijk dat we in Rotterdam te maken hebben met een college dat reactionair paleo-conservatief is’ (uitgestorven conservatief, red.).
Het Hof vond weliswaar de eerdere uitleg van Enait over 'boerengat' (‘Rechters wonen vaak buiten de stad. Boeroe betekent in het Surinaams: blanke man’, red.), niet toereikend omdat de meeste tv-kijkers die associatie niet zullen begrijpen, en bij het woord eerder zullen denken aan de betekenis van lomp en ongemanierd, de Van Dale werd er door het Hof zelfs bijgehaald, maar het Hof vond wel dat er verzachtende omstandigheden waren. 

Vrijheid van meningsuiting, ook voor een advocaat
Enait was niet als advocaat, maar als privépersoon bij de rechtszaak betrokken. Het ging om een zaak die hem emotioneel raakte omdat het om een persoonlijke en principiële kwestie ging. Hij  was bovendien pas 1 maand advocaat en het gesprek werd gevoerd met een confronterend optredende mede-gast. In het kader van de vrijheid van meningsuiting, die ook in zekere zin voor een advocaat geld, vond het Hof de gedane uitspraken dan ook niet onbetamelijk. Evenmin de opmerking dat het vonnis ‘typisch [is] voor een witte rechter’.. In betreffende rechtszaak ging het om een botsing tussen Enaits islamitische opvattingen en de traditionele Nederlandse culturele opvattingen. De overwegingen van het vonnis kunnen, zonder de juridische ethiek geweld aan te doen, worden aangemerkt als opvattingen van een ‘witte rechter’, meent het Hof.

Albayrak
Een meerderheid van de Tweede Kamer (PvdA, CDA en VVD) wees echter gisteren het voor Einat zo gunstig uitgevallen vonnis van het Hof van de hand en wil dat de omgangsvormen voor advocaten wettelijk worden vastgesteld. Vandaag antwoordde staatssecretaris van Justitie Nebahat Albayrak de Tweede Kamer middels een brief. Albayrak respecteert de uitspraak van het Hof, maar schrijft: ‘Een samenleving bedient zich echter ook van rituelen om waarden te benadrukken en gezag te bestendigen. Dit geldt bij uitstek ook voor de omgangsvormen die het gezag van de instituties van de rechtsstaat kracht bijzetten.’ Albayrak verwacht dat de Orde zelf nieuwe regels gaat stellen, zo niet dat komt ze zelf met ‘passende (wettelijke) maatregelen’. De Algemeen Deken van de Orde van Advocaten heeft inmiddels aangegeven dat de Orde zich beraadt op nadere regelgeving.
 
Missionaris Enait?
Voorzitter W. den Hartog Jager van het Hof, wilde tijdens de zitting van Enait weten of het blijft bij het hoofddeksel en het niet opstaan, of dat Enait opnieuw grenzen gaat opzoeken. ‘Bent u niet bezig om de godsdienst als een soort missionaris de rechtszaal in te brengen? Wat is het verschil tussen het uiten van religie en het propageren ervan?’  Enait ontkent dat hij daarmee bezig is: ‘Mijn religie is iets van mijzelf.’