Het stoom van de boot van Sinterklaas is nauwelijks uit zicht verdwenen of de gevulde portemonnees moeten alweer getrokken worden voor de volgende kostenpost, Kerst! De rijen voor de kassa’s zijn onmenselijk lang en geduld wordt enorm op de proef gesteld. Hysterie is uitgebroken en ik kijk genietend van een afstand toe. Eindelijk een feestdag waar ik, als moslim, helemaal niets voor hoef te doen. Gewoon aanzien hoe iedereen hetzelfde cadeau staat af te rekenen. Stiekem luister ik de gesprekken af van mensen die vertellen dat kerst gewoon thuis met de familie gevierd wordt. Alsof het een last is waar ze zelfs die ene keer per jaar niet mee opgezadeld willen worden. 
Daar waar de een gaat skiën in de Alpen is de ander naarstig op zoek naar een partyoutfit en bergen cadeaus voor familie en vrienden. Ik word al moe bij de gedachte  om voor mijn hele familie te gaan shoppen. Daar zou ik zeker een heel jaar voor nodig hebben. Maar zoals ik al zei, gelukkig kijk ik bij Kerst van de zijlijn toe, heerlijk.

Kerstgevoel
Terwijl ik aan mijn zoveelste kerstkransje knabbel, besef ik dat Kerst eigenlijk een religieus feest is. Jezus wordt tijdens deze bijzondere maand geboren maar de  ooit verzonnen Kerstman is degene waar het allemaal om lijkt te draaien. Massale kerstfilms, kerstbomen en extravagante kerstdiners zouden het zogenaamde kerstgevoel moeten opwekken. Men gaat  door het jaar heen vaak niet naar de kerk, maar gaat op kerstavond wél naar de nachtmis alsof het een evenement is en niet een religieuze bijeenkomst. De dagen daarna; punch drinken bij vrienden terwijl het derde nietszeggende cadeau uitgepakt wordt. 
Nu ben ik dan niet christelijk en is de viering van Kerst voor mij geen vereiste, maar veel mensen lijken Kerst niet te vieren om het religieuze aspect. Het lijkt vooral gevierd te worden met hebberigheid in het hart. Zo wordt kinderen geleerd dat Kerst draait om cadeaus en om een Kerstman die van dak naar dak hopt met zijn welbekende arrenslee. 

Cheesy kerstfilms
Ik zou hypocriet zijn als ik niet zou zeggen dat ik ook dol ben op cheesy kerstfilms en kerstkransen in alle formaten maar, de essentie van het feest is gecommercialiseerd. Jezus is dood en de Kerstman springlevend. Dat is jammer. Eigenlijk zou er verteld moeten worden dat vele jaren geleden Maria zwanger was van een zoon. Rijdend op een ezel terwijl, Josef naarstig op zoek was naar een schuilplaats voor de avond. Een stal, zittend tussen het hooi werd uiteindelijk hun rustplaats en de geboorteplek van Jezus. Een magische avond die de komst bracht van een profeet (volgens de Islam), een zoon van God (volgens het Christendom) een jongen die de mensheid in zijn laatste uren zal leiden, een verlosser. Dat is belangrijk en niet de mythische man met baard en overgewicht gehesen in een hysterisch rood pak. Geniet van de Kerst!