Davids benadrukt dat de commissie, ondanks de geruchten, in alle onafhankelijkheid heeft kunnen werken zonder inmenging van de regering.  Er is dan ook geen sprake van een ‘doofpotcommissie’. 

Davids geeft aan dat de motieven van de VS, Groot-Brittannië en Nederland om Irak binnen te vallen verschilden.  Zo legde VS na 9/11 een relatie tussen Irak en de terroristische aanslagen en was ‘regime-change’ voor de VS het belangrijkste motief.  Groot-Brittannië en Nederland zagen als aanleiding om Irak binnen te vallen het aanwezig zijn van massavernietigingswapens en het niet nakomen van Irak van VN-resoluties inzake de controle op deze wapens. De reden om aan te vallen, was een politieke, aldus Davids: democratie, vrede en veiligheid brengen in een dictatuur geplaagd land. Irak blijkt echter met vorig jaar 4993 doden per maand de meest onveilige plek op aarde, constateert Davids. ‘De zucht naar politieke verandering, belemmerde het zicht op wat erna moest gebeuren.’ Davids merkt verder nog op dat: ‘de Nederlandse politiek meer met zichzelf bezig was dan met het buitenlands beleid.’

De commissie constateert verder dat de regie pas laat in handen kwam van minister-president Balkenende. De regie werd vooral overgelaten aan toenmalig minister van Buitenlandse zaken De Hoop Scheffer en bij hem was leidend in zijn handelen het steunen van het beleid van de VS. 'De Atlantische loyaliteit' prefaleerde aldus Davids.
De Tweede Kamer blijkt verder onvoldoende geïnformeerd in de voorfase over de Amerikaanse plannen tot inval en de verzoeken aan Nederland in dat verband. Ook wat betreft het daadwerkelijk dreigingsaspect van de massavernietigingswapens in Irak zoals naar voren gebracht door de verschillende inlichtingendiensten is de Kamer onvolledig geïnformeerd. De inlichtingendiensten waren veel genuanceerder over de mogelijke aanvalsdreiging van Irak.

De mogelijke benoeming van De Hoop Scheffer als nieuwe secretaris-generaal van de NAVO en Nederlandse handelsbelangen hebben overigens geen rol gespeeld in het besluit om de VS politiek te steunen, constateert de commissie. Van militaire steun was echter geen sprake, zo komt de commissie na zorgvuldig onderzoek tot de conclusie.

Klik hier voor de belangrijkste conclusies.

Klik hier voor het rapport van de Commissie Davids.