'De Marokkaan in mij' was een onderdeel van het grotere programma 'Identiteit, islam en democratisch burgerschap' van het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN).  Het programma werd georganiseerd door Fatima Ballah namens het SMN. Ballah, die werkt aan een promotie-onderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen, had eerder meegedaan aan een trainingsweekend van het SMN waarin jongeren worden gestimuleerd om voor hun eigen leeftijdsgroep activiteiten te organiseren vanuit de gedachte dat jongeren meer van elkaar willen aannemen: 'peereducatie'. 
Ballah: 'Wij besloten wat te gaan organiseren rond het thema identiteit en in het bijzonder over de culturele componenten van het Marokkaan-zijn. Want wie is dat dan die Marokkaan? Wat is er nu zo Marokkaans aan ons? Die vragen konden we namelijk zelf ook niet 1-2-3 beantwoorden. Maar aan de andere kant wilden wij die vraag ook niet voor de andere jongeren beantwoorden. Dus besloten we om 3 workshops rond identiteit en vooroordelen te organiseren.' 

Geplande gastvrijheid
Rond de 150 mensen, vooral jongeren, kwamen op de dag in Rotterdam af. Mohammed Cheppih trapte de bijeenkomst af met de stelling dat 'de' Marokkaan niet bestaat omdat er binnen de Marokkaanse Nederlandse gemeenschap zo veel verscheidenheid bestaat. En dat klopt volgens Ballah wel; de een vindt het geloof het belangrijkste in zijn identiteit, de ander zijn Berberafkomst. De workshops waren confronterend, ontdekte Ballah: 'Je kwam in aanraking met je eigen vooroordelen en tunnelvisie.' 

Een workshop werd gegeven door Youssef Azghari, vertelt Ballah. Zijn standpunt is dat iedere cultuur de universele waarden omvat alleen zal de ene cultuur meer  nadruk leggen op een bepaalde waarde dan de andere. Als voorbeeld noemt hij de gastvrijheid onder Nederlanders en Marokkaanse Nederlanders. Ballah: 'Het idee is dat Marokkaanse Nederlanders meer gastvrij zijn dan Nederlanders. Maar hij legde uit dat Nederlanders ook gastvrij zijn, maar dan gepland, terwijl de gastvrijheid bij Marokkaanse Nederlanders flexibel is. Maar hij stelde tegelijkertijd ook vraagtekens bij die gastvrijheid, gaat het niet meer om beleefdheid dan om gastvrijheid?'
Een andere workshop had als onderwerp beeldvorming en vooroordelen ten aanzien van andere bevolkingsgroepen. Ballah: 'Je raakte op die manier bewust van jezelf. Er was bijvoorbeeld een opdracht die ging over welke elementen je vond dat die bij je hoorden. Zo bleek dat bij heel veel mensen godsdienst nummer 1 stond, maar eerlijkheid pas op plaats 9 kwam!' 

Pijnljke ervaring
Een andere, zelfs pijnlijke ervaring vond Ballah was een film waarin Marokkanen in Marokko oordeelden over Marokkaanse Nederlanders. 'Iemand zei "jullie zijn hier en daar. Jullie moeten kiezen!" Dat was heel hard, want wij kunnen niet kiezen. Een andere opmerking was dat ze zich afvroegen waarom Marokkaanse Nederlanders met dikke auto's rondreden tijdens de vakantie, in plaats van dat geld in Marokko te steken, waar zij ook wat aan hebben. Ja, zulke opmerkingen drukten je met de neus op feiten, want wat is de Marokkaan in mij dan?' 

De dag was geslaagd, meent Ballah. 'De bedoeling van de dag was niet om te zeggen je bent heel Nederlands of heel Marokkaans. Iedereen is anders, er is zoveel verscheidenheid en dat bleek ook uit de bezoekers. Misschien ben je  daardoor wel wat in verwarring geraakt, maar dat was juist ook de bedoeling. Als je zelf als Marokkaanse Nederlander al erg verschilt met de andere Marokkaanse Nederlander, hoe kun je dan voor anderen gaan invullen hoe die iemand is?'