Over de ruzies, vechtpartijen, zelfs oorlogen die mensen voor de liefde voeren heb ik veel gehoord, gelezen en films gezien. Maar zelf was ik er nooit getuige van. Het was de eerste keer dat ik 2 jonge, mooie, ontzettend sexy meiden voor de liefde zag vechten. Hun eerste liefde, beweren ze.

Het punt is dat Zahra en Ezrah allebei verliefd zijn op één man. En ondanks hun hechte vriendschap kunnen of willen ze hun lustobject niet delen. Zahra komt uit Marokko, Ezrah uit Turkije. Allebei hebben ze mooie bruine ogen, volle, gevoelige lippen, roze wangen, een mooi figuur, lange benen, nagels als klauwen. Over hun haar kan ik niets vertellen, helaas, want allebei dragen ze hoofddoeken, 2 zelfs. Maar ik vermoed dat ze beiden heel mooi, lang bruin haar hebben. Maar dat zal alleen hun uitverkorene zien: híj, Geert Wilders, de oorzaak van hun ruzie.

Het is echt genieten, te luisteren naar die 2 meisjes van nauwelijk 20 lentes. Ik vind het grappig om te zien dat, ondanks alle scepsis, echte liefde zelfs in onze tijden nog bestaat. Geen dichter, geen componist kan scènes van zulke liefde beschrijven. Zelfs ik niet, wallah. Luister maar even eens wat Zahra zegt tegen haar vriendin:

‘Geert houdt van mij, Ezrah, alleen van mij. Ik heb zoveel bewijzen’.
‘Wat voor bewijzen dan, domkop? Er is geen enkel bewijs. Wilders is van mij! Hij kan niet leven zonder mij, zonder mij ademhalen’.
‘Oh, Allah, geef haar een klein beetje verstand. Hoe kom je aan die rare gedachten, Zahra? Heb je gedroomd, vraag ik me af. Je gedraagt je belachelijk. Het hele land weet dat Geert voor mij wil sterven. Ik ben zijn idee, zijn inspiratie, zijn motivatie, zijn promotie en nog duizend -ie’s.’
‘Hoe weet je dat?’, vraagt Zahra ongerust. Haar gezicht brandt van woede, haar stem trilt gekrenkt.
Ezrah is niet minder opgewonden: ‘Als hij niet van me houdt, waarom praat hij dan de hele dag over me?’ vraagt ze. ‘Hij praat over mij op zijn bijeenkomsten, in het parlement, bij zijn vrienden, op straat, overal. Hij houdt niet op over me te praten. Ik weet zeker dat hij ook in zijn dromen over me praat, over mij alleen. Vergeet niet, ik ben van Turkse komaf, 1000 jaar lang islamitische cultuur! Ik, alleen ík ben in Wilders’ gedachten. Míjn Wilders.’
‘Je slaapt! Je bent in coma!’, schreeuwt Zahra, ’Anders had jij met je grote ogen kunnen zien hoe mijn Wilders voor mij vecht. Hij doet alles om me te bereiken. Heb je soms gisteren het debat niet gezien? Hoorde je niet dat hij mijn ouders, mijn ooms, mijn tantes weg wilde hebben? Hoorde je niet hoe hij op een fijne manier mijn broers wilde opsluiten? Waarom denk je dat hij daar zo zijn best voor doet? Om mij te bereiken natuurlijk. Hij weet dat mijn vader mij nooit aan hem zou geven. Daarom doet  hij alles om mij van hen te verlossen! O, mijn liefste, mijn leven!”

Ezrah huilt bittere tranen. Voelt zich gekrenkt, belédigd door haar vriendin. Een paar tranen druppelen op de foto van haar lieveling in haar hand. Het blonde haar van de man op de foto verandert van kleur. Eerst troebel, dan grijs, dan zwart. Ze vangt Zahra’s blik, die van een adelaar die zijn prooi omklauwt. ‘Je zult het zelf wel zien,’ zegt ze, op verzoenende toon. ‘Over 2 weken zijn de verkiezingen. Dan zullen we zien voor wie Geert Wilders kiest, voor jou of voor mij.’
De 2 meisjes gaan uit elkaar, zonder een woord van afscheid. Ik kijk ze na. Ben benieuwd voor wie Geert kiest. Voor Azrah, de Turkse, of toch voor de Marokkaanse Zahra? Of gewoon voor allebei?