Allochtone ondernemers hebben een nieuwe markt ontdekt: de voedingsindustrie. Was de groenteteelt vroeger het domein van Nederlandse boeren, tegenwoordig bepalen nieuwe Nederlanders steeds meer wat er geteeld en gegeten wordt. 
Over 10 jaar bestaat ons voedsel voor 30% uit zogenoemde etnische producten.
De voedingsindustrie zet jaarlijks 50 miljard om. Daarvan gaat 2,7 miljard naar etnisch voedsel. Die markt is groeiende. De consument wil steeds vaker verse exotische producten en is bereid daarvoor meer te betalen.

Marokkaanse landbouwgrond
De nieuwe generatie allochtonen kijkt verder dan het opzetten van de gebruikelijke shoarmatent of groentezaak. Ze willen nieuwe markten ontdekken binnen de voedselindustrie. Leo Dvortsin heeft onderzoek gedaan naar de kansen van etnisch voedsel en diensten in Nederland. Hij is junior onderzoeker van het LEI (Landelijk Economisch Instituut) in Den Haag, een onderdeel van de Universiteit van Wageningen. Dvortsin: ‘In Nederland is landbouwgrond duur en schaars. Daarom beginnen jonge Marokkanen in Marokko bedrijven. Daar is nog volop landbouwgrond aanwezig. De producten die ze daar biologisch telen zetten ze af via de Greenery, een grote coöperatie van groentetelers. Naar biologisch geteelde producten is veel vraag onder autochtonen.’

Dvortsin: 'Deze allochtone ondernemers zijn enorm gedreven. We gaan er altijd van uit dat allochtonen graag in loondienst werken zoals de eerste gastarbeiders. Dat is een foute gedachte. Als ze de kans krijgen beginnen ze een eigen bedrijf. In het land van herkomst hadden ze ook hun eigen handeltje. Van de allochtonen is meer dan 10% ondernemer. Dat percentage ligt boven het landelijk gemiddelde.’

Kant en klare roti’s
Het ministerie van Landbouw en de taskforce Multifunctionele Landbouw willen de samenwerking tussen allochtone producenten en Nederlandse boeren en telers ook in Nederland zélf stimuleren. Dvortsin: ‘Het telen van exotische groeten in Nederland heeft namelijk vele voordelen. De productie kan duurzamer zijn vanwege de lage transportkosten en de inzet van groene energie. Ook verschaft het werkplekken, bevordert het productinnovatie en sociale cohesie tussen verschillende bevolkingsgroepen. Daarnaast zijn de producten veel verser. De kousenband die hier verkocht wordt, is vaak van slechte kwaliteit. Dat komt omdat de groente uit Zuid-Amerika komt. Het verpietert tijdens de reis.’

Het gaat overigens niet alleen om het telen van groente bij de allochtone entrepeneurs, maar ook om productinnovatie. Dvortsin: ‘Yuppen vinden het bijvoorbeeld geweldig om in de supermarkt kant-en-klare roti’s te kopen. Ze gaan ook graag uit eten in nieuwe en hippe restaurants met een etnisch menu. Dit soort maaltijden hebben ze op een van hun wereldreizen ook gegeten. Allochtone ondernemers springen daarop in en dringen met dit aanbod door tot de autochtone markt. ' 

Koosjere producten
Nederlandse ondernemers in etnische producten weten allochtonen ook steeds meer te vinden als klant, maar volgens Distrifood.nl, de site voor supermarkt en de voedingsmiddelenindustrie, gebeurt dat nog veel te weinig. Slechts een zesde deel van de 2.7 miljard omzet in 'etnische voedsel' komt bij de Nederlandse supermarkten terecht. Supermarkten laten daarmee grote kansen liggen. Niet alleen ligt de gemiddelde marge op het etnische assortiment tussen de 30 en 35%, het aantal niet-westerse allochtonen zal de komende jaren ook toenemen, waarschuwt Distrifood.nl. 

Supermarkt Albert Heijn daarentegen verkoopt al 30 jaar buitenlands voedsel. Het begon met Italiaanse, Thaise en Indonesische producten. De laatste jaren is daar ook etnisch voedsel bij gekomen. Woordvoerder Els van Dijk van de Albert Heijn: ‘De term etnisch voedsel gebruiken wij niet. Het assortiment in de winkel is afgestemd op onze klanten. In een wijk waar veel mensen wonen van Turkse en Marokkaanse afkomst verkopen we bijvoorbeeld Halal vlees. In bepaalde wijken in Amsterdam verkopen we ook koosjere producten voor Joodse mensen. ‘