Aan dit onderzoek deden ruim 50 meisjes van Turkse, Marokkaanse, Hindoestaanse en met een vluchtelingenachtergrond deel. De meisjes komen uit conservatieve gezinnen en zijn moeilijk bereikbaar voor (overheids)instellingen. Om meer te weten over de denkwereld van deze vrouwen is er een centrale vraag opgesteld die de leidraad vormt van dit onderzoek: kiezen zij een leven door henzelf ingevuld of bepaalt het lot, familie of de cultuur  hoe zij hun leven inrichten?

Conservatieve gezinnnen
De leefwereld van meisjes uit conservatieve allochtone gezinnen is voor beleidsmakers en hulpverleners onbekend terrein. Toch wordt er opgemerkt dat uit deze doelgroep veel allochtone vrouwen in de opvang of bij de hulpverlening terecht komen. 'Dit onderzoek is dan ook preventief gericht. Door te praten met de meisjes over hun toekomst is het mogelijk om preventieve acties te ondernemen, voordat ze trouwen en kinderen nemen,' zegt Mahmoud Chavoushi, directeur en onderzoeker van Me & Society, bureau voor diversiteitsmanagement.

Carrière of kind?
Uit het onderzoek van Me & Society is gebleken dat de meiden sterk beïnvloed worden door hun cultuur, gezin en dat familie een grote rol speelt in het maken van hun keuzes. Respect voor ouders staat hoog in het vaandel. Dit is bovendien onderdeel van de culturele bagage die de meisjes met zich meedragen. Daar liggen hun keuzes aan ten grondslag. 
Afgelopen jaren is duidelijk een tendens zichtbaar dat allochtone meisjes eerder de keuze maken om door te stromen naar het hoger onderwijs of kiezen voor een universitaire studie en voor een carrière, maar dat wordt onderbroken wanneer ze gaan trouwen. 'Wat interessant is dat de meeste meiden wel verder studeren en ook dat ze een hoge functie op de maatschappelijke ladder ambiëren, maar zodra ze gaan trouwen en een kind krijgen, kiezen ze toch eerder voor hun (schoon)familie. Hun carrière-perspectieven stoppen bij het hebben van een kind. Ze zijn dan minder carrière gericht of zien de noodzaak van zelfontplooiing niet in.' Chavoushi concludeert: ' In wezen kan het aansporen tot vroegtijdig in het huwelijk treden ontmoedigend werken op de keuzes die een meisje wil maken wanneer het gaat om studie en werk.' Een van de meisjes in het onderzoek formuleert het aldus: 'Als ik een kind heb, vind ik het prettiger om mijn kind  zelf op te voeden en dan ga ik liever parttime werken.'  

Jong trouwen
In traditionele gezinnen en families worden meisjes op jonge leeftijd al aangespoord om jong te trouwen. Als meisjes boven de 25 jaar zijn, worden ze al afgeschreven als huwelijkskandidaat. Dit boezemt onbewust angst in bij de meisjes die eerst denken om hun studie af te ronden voordat ze in het huwelijksbootje stappen. 'Op je 23ste moet je toch wel ongeveer weten met wie je gaat trouwen. Anders trouw je pas op je 25ste of later. Dat is echt laat. Wanneer wil je dan aan kinderen beginnen?',  zegt een Turks meisje.  
Eenmaal getrouwd is er geen weg meer terug voor deze meiden. Ze stoppen vroegtijdig met hun studie en zijn niet assertief in het vinden van een baan. Het is deels een keuze van de meisjes zelf om voor dit levenspad te kiezen, maar de gevolgen van deze keuze monden uit op het leiden van een geïsoleerd leven en het minder maatschappelijk actief zijn. Chavoushi: 'Om de meisjes te empoweren is het belangrijk om ze te laten nadenken over hun toekomst en over de diverse toekomstperspectieven. Binnen traditionele gezinnen is hun keuze eerder gericht op het voldoen aan het verlangen van de ouders  dan aan de eigen keuze; die is daaraan ondergeschikt.' 

Naast het empoweren van de jonge meisjes is het ook belangrijk om de jonge vrouwen bewust te maken van wat seksualiteit  en relaties eigenlijk inhouden. Ouders praten veelal niet met hun kinderen over seksualiteit, omdat ze over het algemeen denken dat praten over seksualiteit hen groen licht geeft om losbandige seksuele relaties aan te gaan. Chavoushi: 'Meisjes moeten meekrijgen hoe ze zichzelf seksueel weerbaar kunnen maken en hoe ze om moeten gaan met relaties.' 

7 levens
'Wij geloven in reïncarnatie, dus als je trouwt, trouw je voor 7 levens', zegt een Hindoestaans meisje in het onderzoek. Volgens Chavousihi hebben vooral allochtone meisjes een geromantiseerd beeld van wat een relatie  inhoudt. Ze hebben idealistische beelden over huwelijk en relaties. Wel hebben de meisjes een duidelijk beeld van hun partner. De meeste meisjes geven aan dat ze liever een relatie aanknopen met een jongen binnen hun eigen cultuur of religieuze stroming. Dat heeft weer te maken met acceptatie binnen de familie en gemeenschap. 'Mijn man moet in eerste plaats moslim zijn en het liefst een hoge functie met status hebben',  vertelt een Somalisch meisje. Daarna gelden nog andere, secundaire  wensen. Een Eritrees meisje zegt: 'Mijn man moet lang zijn en het liefst niet te donker. Hij moet ook goed gekleed zijn en zichzelf goed verzorgen!'

_{Het boek 'Keuze of Cultuur. Meiden over huwelijk en moederschap' is te bestellen via de website van Me & Society.}