Onder leiding van Paul Schnabel, socioloog en directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau, vertelt Harchaoui hoe hij in Nederland is terecht gekomen. ‘Normaal gesproken vertel ik weinig over mezelf, omdat ik de inhoud veel belangrijker vind dan mijn persoonlijk verhaal, maar in dit geval zal ik het zonder schroom doen. Via een omweg is mijn vader vanuit Marokko in Nederland terecht gekomen. In die tijd was ik een kleine jongen en ik werd opgevoed door mijn opa en oma. Toen mijn vader besloot mijn moeder en mij naar Nederland te halen, was ik niet blij. Toch ben ik op een zondag in Apeldoorn beland. De volgende dag zat ik al op een basisschool.'

Gouda en straatcoaches
Harchaoui ging rechten studeren en werd zelfs rechter. De directeur verklaart zijn keuze voor het recht uit zijn hang naar rechtvaardigheid. Toch maakte hij uiteindellijk de overstap naar FORUM. Hij wilde met het instituut de pijnpunten van de multiculturele samenleving bespreekbaar maken, vertelt hij. ‘Er wordt vanuit de overheid veel gepraat over de problematiek, maar er wordt weinig gedaan. Dan komen ze in Gouda bijvoorbeeld met straatcoaches aan. We weten dat burgers niet zoveel gezag hebben als de politie. Op dit moment is er een permanent gebrek aan politiecapaciteit. Daar moet het debat over gaan en niet over de gestegen criminaliteit.’

Criminaliteit
‘Hoe komt het dat er zoveel criminaliteit bestaat onder de Marokkaanse jongeren?’, wordt er vanuit het publiek gevraagd aan Harchaoui. ‘Onder alle etnische groepen komt er wel criminaliteit voor', antwoordt hij. 'De delicten zijn onder te verdelen in verschillende categorieën. Je hebt dan straatjesroof, inbraak, maar ook georganiseerde misdaad. Met de eerste 2 voorbeelden kom je als burger eerder in aanraking dan met die laatste. Marokkaanse Nederlanders plegen juist strafbare feiten in die eerste 2 categorieën. Zo zijn Turken bijvoorbeeld meer actief in georganiseerde misdaad, maar daar hoor je weinig over, want de burger heeft daar niet direct schade van.’.
Harchaoui wijst in dit verband bovendien naar de rol van de media wanneer het gaat over de berichtgeving over Marokkaanse Nederlanders. ‘De media berichten alleen over de negatieve zaken. Maar over de positieve punten hoor je niets. Zo doen Marokkaanse jongeren het heel goed qua opleiding. Ook hun Nederlandse taal is beter. Waarom wordt daar niet over bericht?’ 
Schnabel vult aan: ‘De meeste Nederlandse gezinnen doen er 3 generaties over om zo omhoog te klimmen op de maatschappelijk ladder. Marokkanen doen het in één generatie.’

Eigen verantwoordelijkheid?
Verder vindt de directeur dat het beperken van de berichtgeving tot alleen de criminaliteit, voor angst en frustraties zorgt bij de autochtone Nederlanders. ‘Zij maken zich zorgen om de integratieproblemen, maar doen er weinig aan. Het wordt weggeschoven onder het mom van de eigen verantwoordelijkheid. Op die manier wordt de islam zwart gemaakt, wordt de indruk gewekt dat homo’s alleen door allochtonen weggepest worden en huiselijk geweld alleen bij minderheden voorkomt. Was het maar zo! Maar als ik dit in een publiek debat kenbaar maak, dan zou ik de zaken bagatelliseren.’

‘U benoemt een aantal zaken, maar ik hoor geen oplossingen. Wat is uw oproep aan de gemiddelde burger?”, vraagt een mevrouw uit het publiek. Harchaoui: ‘Een positieve attitude maakt een samenleving vitaler. In plaats van de problemen te benoemen en er bij de pakken neer te gaan zitten, doe er iets aan! We moeten als burger betrokkenheid laten zien. En er móet aandacht op handhaving komen. Criminelen straffen, werkt veel beter dan straatcoaches aanstellen.’