Vrijdag 25 juni 2010 | Sergej Kreso
De familie van Kashmere Hakim komt uit ‘een verre warme rode stad waar je zonnebril nooit af hoeft’ zoals hij op zijn manier Marrakech omschrijft. De vader van Kashmere kwam onder contract als gastarbeider naar Nederland. Hakim: 'Vooruitkijkend naar de droom, een succesvolle nieuwe Nederlander worden, dwars door de zware onzichtbare gordijn die voor zijn ogen hing nam hij een stukje cultuur mee, een soort van "herkenning aan thuis" in moeilijke tijden. Muziek viel daar ook onder.'
Wie waren je inspiratiebronnen?
'Muzikaal gezien heb ik niet alleen geleerd van singer-songwriters. Ik heb eigenlijk zelfs meer geleerd van "de tijd". Wat ik mij uit mijn jeugd kan herinneren is dat de Beatles, Fats Domino, James Brown, Bob Dylan, Jacques Brel thuis gedraaid werden. Maar ook de Egyptische zangeres Oum Kalthoum en de beroemde Marokkaanse band uit de jaren 60 Nass al Ghiwane die de "Rolling Stones van Afrika" werden genoemd, beluisterden we. De teksten bij hen spelen een hele grote rol en dat vind ik mooi. Ik ben iemand die veel naar de tekst en de sfeer van het liedje luistert.'
De invloed van de jaren 60 is inderdaad duidelijk hoorbaar in de muziek van Kashmere Hakim. De lichte eenvoudige muziekstructuur wordt als een tapijt gelegd onder de poëtische teksten die vaak over hoop, geduld en rechtvaardigheid gaan.
Verkeerde tijd geboren
'Soms heb ik het gevoel dat ik in de verkeerde tijd geboren ben. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door de folkmuziekscene uit de jaren 60 en 70. Muziek uit die tijd was muziek waar de tekst meeweegt. Dat was misschien wel belangrijker dan de hele compositie van het lied. Muziek met inhoud noem ik dat. De folkzangers waren ook vaak protestzangers. Door het aankaarten van bepaalde zaken destijds kon je makkelijk de bak in draaien. In de traditie van de folkzangers vertelden de liedjes ware verhalen en situaties in hele lichte, simpele melodieën, maar met "zware" teksten.
'Het was een moeilijke tijd waarin de mensen nog wel echt luisterden en troost vonden in de muziek. Een tijd waarin veel gediscussieërd werd en mensen luisterden naar de betekenis van de muziek en de tekst. Vooral dat boeit me en vind ik heel erg interessant. Tegenwoordig wordt er elk absurd idee of verandering toegepast in ons systeem en er is niemand maar dan ook niemand die daar iets van zegt.'
Is politiek engagement een onlosmakelijk element van folkmuziek?
'Folk is een muziekstijl geboren uit en vasthoudend aan tradities. Het is muziek dat van generatie naar generatie wordt overgedragen. De melodieën zijn vaak simpel, de liedjes vaak klein maar de inhoud is groot en sterk. Folk is met de tijd meegegroeid en zijn er diverse stromingen ontstaan.
Er is niet echt een strak kader van thema’s waarbinnen ik schrijf. Ik voel me op mijn best als ik liedjes schrijf over persoonlijke ervaringen die ik meemaak in mijn leven en in het huidige sociale leven. Ik voel me sterk op de basis, maar hou mezelf vrij in het schrijven. Ik vraag me wel eens af als muzikant en luisteraar van muziek, of de muziek die we maken en luisteren onze politieke perspectieven beïnvloedt? Je zou er eens onderzoek naar kunnen doen. Het was denk ik Bob Dylan die ooit heeft gezegd: "Ik heb nooit een politieke liedje geschreven. Liedjes redden de wereld niet."'
In het persmateriaal van de in Amsterdam geboren en getogen singer-songwriter staat dat hij zijn muziek het liefst schrijft met een kopje thee zittend voor het raam van zijn klein appartementje.
Is muziek en teksten schrijven echt zo'n makkelijk proces?
'Voor iedere muzikant zal een tekst schrijven wel anders gaan. Muziek is een emotie, een gevoel wat je bij een onderwerp hebt. Ik weet zelf ook niet hoe de tekst totstandkomt. De letters maken woorden, die maken zinnen en dat is dan mijn uitlaatklep. Ik gebruik nog steeds de pen. De ene keer rolt er een hele tekst in één keer uit, de andere keer gaan er weken over heen. Melodieën en teksten komen naar boven op de gekste momenten.'
Je bent geselecteerd voor de Grote Prijs van Nederland in de categorie singer/songwriters?
'Ja, de Grote Prijs is de grootste en langstlopende nationale popcompetitie waar jaarlijks 30 kwartfinalisten uit de circa 1000 aanmeldingen geselecteerd worden. 25 Juni 2010 speel ik de kwartfinale in café Het Paard in Den Haag. Verder ben ik ook geselecteerd voor de Popronde 2010. De Popronde is een landelijk reizend festival dat plaatsvindt in 25 steden. Dit geeft me de mogelijkheid om te spelen buiten de eigen regio en mij te presenteren voor nieuw publiek, pers en programmeurs.'
Hakims optredens beperken zich echter niet tot de Randstad. Hakim treedt op door heel Nederland en ook België en zijn ambities reiken verder. 'Ik wil nog veel meer optreden, nog meer muziek maken, schrijven en nog verder groeien in de muziek. Ik geloof in de wijsheid van Mahatma Gandhi die ooit heeft gezegd: "You must be the change you want to see in the World".'
29 mei is Kashmere’s EP onder de naam ‘The Hillsinger’ verschenen. Klik hier voor meer info.